ตอนที่ ๑
ขอกล่าวคำว่า "กูซูซองโป" แปลว่า สวัสดี....
เป็นคำทักทายของชาวภูฏาน
เมื่อไปมาแล้วก็เลยอดที่จะเล่าให้ท่านผู้อ่านได้ฟังไม่ได้
เพราะว่า....เป็นประเทศที่อยากไปมานานแล้ว...เพิ่งจาได้มีโอกาสครั้งนี้แหละ
ทางพี่สงวนศรี เข็มสม เจ้าของบริษัทมายด์ วาเคชั่น ได้ถวายที่ให้ไปศึกษา
พุทธศาสนาจึงขออนุโมทนาเป็นอย่างยิ่ง
....ที่ดีไปกว่านั้นยังได้ร่วมแจมกับคณะญาติธรรมทางยโสธร ขอนแก่น กรุงเทพฯ ฯลฯ
มีทุกเพศทุกวัย เป็นกันเองเสมือนญาติกัน
ก็อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกแม้จะ
ไม่ค่อยได้พูดคุยกัน แต่พอไปเจออากาศที่บริสุทธิ์บนเทือกเขาที่สูงระดับท้องฟ้า
ทำให้ความรู้สึกและอารมณ์เยือกเย็นและเต็มไปด้วยธรรมชาติแห่งชีวิต
ที่เกลือกกลั้วสัจธรรม บนวิถีคำสอนพระพุทธศาสนา
ผู้คนจิตใจอ่อนโยน ยิ้มแย้มแจ่มใส ละมุลละไมด้วยไมตรีจิต
เสียงสวดมนต์ของชาวภูฏานยังก้องกังวานในโสตประสาทมิเลือนลาง
ภูมิประเทศสวยงามอย่างไม่มีอันใดมาปรุงแต่ง คน สัตว์ ต้นไม้ สานธารแห่งน้ำ
อยู่ด้วยกันอย่างกลมเกรียว
คณะฯเดินทางวันที่ ๒๔ ก.ค.๕๕ โดยสายการบินดรุ๊กแอร์
ซึ่งแปลว่า "มังกรเหินฟ้า"
จากสุวรรณภูมิมุ่งหน้าสู่พาโร
โอ้โห.....ตื่นเต้นเร้าใจ หวาดเสียว เหมือนเยี่ยวจะราด!!!
แต่ไม่ราดหรอกนะท่าน อิอิอิ
ต้องยอมรับว่านักบินนี่นะ ขั้นเทพ ซอกแทรกตามหลืบเขา
มุ่งเป้าสู่รันเวย์อย่างนิ่มนวล
เก่งจริงๆ....ขอบอก
....คณะเราทั้งหมดพอลงเครื่องตื่นเต้นกันใหญ่
บางท่านอดใจไม่ไหววิ่งไปถ่ายภาพ
ซึมซาบเอาอากาศที่บริสุทธิ์ สูบลมหายใจให้เต็มปอด เพื่อฟอกให้สดชื่น....
มองทางไหนก็เห็นแต่เขาล้อมรอบ
บ้านเรือนอยู่ตามไหล่เขา แม่น้ำไหลใสเย็น
..โอ...นี่หรือคือดินแดนแห่งมังกรที่น่าเกรงขาม
ทำไมสวยงามอย่างนี้หนอ ไม่น่ากลัวเหมือนชื่อเลยนิ
ส่วนพี่ต้อย พี่ไก่ หัวหน้าทัวร์ แนะนำให้เราถ่ายภาพกันยกใหญ่
จนเกือบประทับพาสปอร์ตเข้าไม่ทัน
.....งั้นไปดีกว่าเดี๋ยวไม่ทันพวก อิอิอิ
เจอกันตอนที่ ๒ จะเล่าประสบการณ์ให้ฟังนะพี่น้อง....
บ๊าย บาย.....
ขอกล่าวคำว่า "กูซูซองโป" แปลว่า สวัสดี....
เป็นคำทักทายของชาวภูฏาน
เมื่อไปมาแล้วก็เลยอดที่จะเล่าให้ท่านผู้อ่านได้ฟังไม่ได้
เพราะว่า....เป็นประเทศที่อยากไปมานานแล้ว...เพิ่งจาได้มีโอกาสครั้งนี้แหละ
ทางพี่สงวนศรี เข็มสม เจ้าของบริษัทมายด์ วาเคชั่น ได้ถวายที่ให้ไปศึกษา
พุทธศาสนาจึงขออนุโมทนาเป็นอย่างยิ่ง
....ที่ดีไปกว่านั้นยังได้ร่วมแจมกับคณะญาติธรรมทางยโสธร ขอนแก่น กรุงเทพฯ ฯลฯ
มีทุกเพศทุกวัย เป็นกันเองเสมือนญาติกัน
ก็อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกแม้จะ
ไม่ค่อยได้พูดคุยกัน แต่พอไปเจออากาศที่บริสุทธิ์บนเทือกเขาที่สูงระดับท้องฟ้า
ทำให้ความรู้สึกและอารมณ์เยือกเย็นและเต็มไปด้วยธรรมชาติแห่งชีวิต
ที่เกลือกกลั้วสัจธรรม บนวิถีคำสอนพระพุทธศาสนา
ผู้คนจิตใจอ่อนโยน ยิ้มแย้มแจ่มใส ละมุลละไมด้วยไมตรีจิต
เสียงสวดมนต์ของชาวภูฏานยังก้องกังวานในโสตประสาทมิเลือนลาง
ภูมิประเทศสวยงามอย่างไม่มีอันใดมาปรุงแต่ง คน สัตว์ ต้นไม้ สานธารแห่งน้ำ
อยู่ด้วยกันอย่างกลมเกรียว
คณะฯเดินทางวันที่ ๒๔ ก.ค.๕๕ โดยสายการบินดรุ๊กแอร์
ซึ่งแปลว่า "มังกรเหินฟ้า"
จากสุวรรณภูมิมุ่งหน้าสู่พาโร
โอ้โห.....ตื่นเต้นเร้าใจ หวาดเสียว เหมือนเยี่ยวจะราด!!!
แต่ไม่ราดหรอกนะท่าน อิอิอิ
ต้องยอมรับว่านักบินนี่นะ ขั้นเทพ ซอกแทรกตามหลืบเขา
มุ่งเป้าสู่รันเวย์อย่างนิ่มนวล
เก่งจริงๆ....ขอบอก
....คณะเราทั้งหมดพอลงเครื่องตื่นเต้นกันใหญ่
บางท่านอดใจไม่ไหววิ่งไปถ่ายภาพ
ซึมซาบเอาอากาศที่บริสุทธิ์ สูบลมหายใจให้เต็มปอด เพื่อฟอกให้สดชื่น....
มองทางไหนก็เห็นแต่เขาล้อมรอบ
บ้านเรือนอยู่ตามไหล่เขา แม่น้ำไหลใสเย็น
..โอ...นี่หรือคือดินแดนแห่งมังกรที่น่าเกรงขาม
ทำไมสวยงามอย่างนี้หนอ ไม่น่ากลัวเหมือนชื่อเลยนิ
ส่วนพี่ต้อย พี่ไก่ หัวหน้าทัวร์ แนะนำให้เราถ่ายภาพกันยกใหญ่
จนเกือบประทับพาสปอร์ตเข้าไม่ทัน
.....งั้นไปดีกว่าเดี๋ยวไม่ทันพวก อิอิอิ
เจอกันตอนที่ ๒ จะเล่าประสบการณ์ให้ฟังนะพี่น้อง....
บ๊าย บาย.....
